Dzięcioły - Monitoring Ptaków Polski

Monitoring Rzadkich Dzięciołów (MRD) skupia się na monitorowaniu stanu populacji i zasięgu dwóch gatunków dzięciołów: trójpalczastego i białogrzbietego. Oba gatunki, jako jedne z najrzadszych ptaków leśnych gniazdujących w Polsce, wymagają specjalnego podejścia metodycznego.

Dzięcioł trójpalczasty Picoides tridactylus

Na powierzchniach dedykowanych dzięciołowi trójpalczastemu stwierdzono w 2019 roku łącznie 197 osobników tego gatunku: 101 w Karpatach i 96 w północno-wschodniej Polsce, odnotowując umiarkowany wzrost liczebności na powierzchniach położonych w granicach obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000.

Rozpowszechnienie gatunku wynosiło 56% (ptaki zaobserwowano na 70 ze 126 powierzchni badawczych). Podobnie jak w ubiegłych latach, było ono znacząco wyższe na powierzchniach zlokalizowanych w granicach obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (66%) niż na powierzchniach poza ich granicami (33%). W latach 2011-2019 wskaźnik rozpowszechnienia dzięcioła trójpalczastego zmniejszył się o 9% w skali kraju, przy czym na powierzchniach położonych poza siecią OSOP Natura 2000 spadek ten osiągnął pięciokrotnie większe wartości niż na powierzchniach zlokalizowanych w granicach OSOP.

Dzięcioł białogrzbiety Dendrocopos leucotos

Na powierzchniach dedykowanych dzięciołowi białogrzbietemu stwierdzono w 2019 roku łącznie 254 osobniki tego gatunku: 120 na terenach górskich i 134 we wschodniej Polsce. Wyniki uzyskane podczas siedmiu sezonów liczeń (2013-2019) wskazują, że populacja dzięcioła białogrzbietego jest stabilna w skali całego kraju (zarówno w granicach obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000, jak i poza nimi).

Rozpowszechnienie gatunku wyniosło 68% (ptaki zaobserwowano na 79 ze 116 powierzchni dedykowanych temu gatunkowi). Podobnie jak w latach ubiegłych, rozpowszechnienie dzięcioła białogrzbietego było nieznacznie wyższe na powierzchniach położonych w obszarach specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (69%) niż na powierzchniach poza ich granicami (67%). Względem roku referencyjnego (2013), wskaźnik rozpowszechnienia dla dzięcioła białogrzbietego wzrósł o 5% w skali kraju, przy czym  na powierzchniach położonych w obszarach specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 wzrost był niższy i wyniósł 4%, a poza nimi osiągnął wartość 8%.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.